मराठी कविता संग्रह

की घराकडे ओढीने
परतणा-या गायींसारखी
मी
तुझ्या ओढीने
त्या उतरत्या पाय-यांच्या
खोल विहिरीशी येते ! एका गडद संध्याकाळी
त्या विहिरीत उतरताना मी
तुला पाहिलं होतं
परतताना मात्र कधीच पाहिलं नाही .
त्याच हिरव्या ओल्या अंधारात
मी कध्धीची वाट बघतेय तुझी
. . . .
या तो तुम आ जाओ
या मुझे बुला लो !

- माधवी भट

Text & Image courtesy: BG Limaye

कमरेला लक्तरं गुंडाळून,
कपाळावर मळवट भरुन,
भोवळ आणणा-या
डफाच्या आवर्तात
उघड्या अंगावर चाबकाचे फटकारे मारत
जोगवा मागत फिरतोय
पोतराज !