मराठी कविता संग्रह

उजाडल्या वरी सख्या निघूनी जा घराकडे

18:08 Sujit Balwadkar 1 Comments Category : ,

उजाडल्या वरी सख्या निघूनी जा घराकडे,
अजुनही उशीवरी टिपूर चांदणे पडे...
उगीच वेळ सारखी, विचारतास जाय तू,
पून्हा पून्हा मिठीतही शहारतोस काय तू...
अजून कुंतलात या तुझा न जीव गुंतला,
अजून पाकळ्यातला मरंदही नही संपला...
अजूनही कसे तुझे लबाड ओठ कोरडे....
अजून थांब लागली जगास झोप आंधळी
दिसेल या नभातही हळूच रात्र सावळी...
उजाडल्या वरी सख्या निघूनी जा घराकडे,
अजुनही उशीवरी टिपूर चांदणे पडे...

- एल्गार, सुरेश भट

RELATED POSTS

1 अभिप्राय